De directe omgeving van kunstenaar Madelon Verbeek (Tilburg, 1999) heeft veel invloed op haar werk. In haar kunstwerken verweeft ze persoonlijke ervaringen met politieke perspectieven op actuele kwesties. Ze verkent de chaos, vergankelijkheid en kwetsbaarheid van de geest, in een poging om gedachten en gedragingen te begrijpen. Dat resulteert in een kleurrijke beeldtaal waarin ze verschillende verhaallijnen combineert tot één levendig geheel.  

In de tentoonstelling Whistling past the card house toont Madelon de verschillende materialen en technieken die ze gebruikt om verhalen vast te leggen. Ze schildert, tekent, weeft en maakt fresco’s en mozaïeken. Al deze technieken hebben één ding gemeen: van oudsher worden ze allemaal gebruikt om verhalen mee te vertellen. 

Madelon woont en werkt in Oslo. Ze studeerde aan de Willem de Kooning Academy in Rotterdam en behaalde daarna een master Fine Arts aan de National Academy of Arts in Oslo.  

Over haar werk zegt ze: “Ik zie mijn werken als ‘dagboekachtige lappendekens’ die bestaan uit sociale observaties, persoonlijke interacties, dagelijkse nieuwsberichten, kunsthistorische verwijzingen en zowel rationele als irrationele gedachten. Ze fungeren voor mij als tijdcapsules, zodat ik me een bepaald moment in de tijd kan herinneren, terwijl anders de details uit mijn geheugen zouden verdwijnen. Tijdens het maakproces haal ik veel inspiratie uit kunsthistorische bronnen die situaties en emoties van verdriet weergeven. Denk bijvoorbeeld aan de 20e-eeuwse Noorse fresco-schilderkunst of aan middeleeuwse kalkstenen muurschilderingen.”