Verhuurhuur bij ons een ruimte
Kunstruimte
ma 13 nov t/m za 30 jun 2018

Etaloge, Manita Kieft

open:09:00
start:00:00
locatie: kunstruimte
zaal: Etaloge

ETALOGE Juni | Manita Kieft

1 t/m 30 juni  2018

Het Wachten, keramische sculptuur  van Manita Kieft

Manita Kieft verbeeldt haar herinneringen met een herkenbare beeldtaal: bril, blouse, bloem, tv en theepot. De voorwerpen laten zich lezen als notities in een dagboek. Kleine verhalen geprint op teer porselein of gegoten in brons. Haar keramische objecten ademen een gemoedelijke tevredenheid uit. Haar werk wordt omschreven als ‘Hollands’ en haar heldere, herkenbare handschrift in combinatie met de verrassende vorm is wat het werk zo bijzonder en uniek maakt. Kieft kan daarnaast met recht een vakvrouw genoemd worden, ze beheerst de techniek tot in de finesse.

Haar beeldverhalen lijken eenvoudig te duiden anekdotes en momenten maar achter deze ogenschijnlijke ongecompliceerde reconstructies van het alledaagse, gaat een gelaagde wereld schuil gevangen in een complexe iconografie. Groot en klein. Lichtvoetigheid naast zwaarte, oppervlakte en diepte.

‘Het zijn juist de kleine gebaren en momenten, ogenschijnlijk te verwaarlozen in de context van de wereldproblematiek, die juist in grote mate ons geluk bepalen.’

Manita Kieft

Manita Kieft heeft haar atelier in Willem Twee muziek en beeldende kunst en is docent en projectleider Muzerije. Ze maakt toegepast én autonoom keramisch beeldend werk; ze is zowel aan AKV St. Joost als aan de designacademy Eindhoven afgestudeerd. Haar werk is opgenomen in museum- en private collecties van o.a. Peking, Italië, Japan en Nederland.

www.manitakieft.nl

Er moeten toch mensen wonen

Er moeten toch mensen wonen, ik luister,
en herinner mij dit huis, de lege eierschalen,
de koude resten thee, de waaiende gordijnen,
op het tafellaken grijze stront van vogeltjes,

Oh, goede morgen, als kabouters in zachte
pyjama's gaan de geluiden door het huis, de
eerste Clementi, de kranen, de fluit van
het kokende water. Geluk is langzaam naar

beneden gaan en daar zitten wachten
op stappen, tussen muren bedekt
met tekeningen: vaders, moeders,

kinderen, tafel, huis, voorgoed
aan het ontbijt. En ik
was één van hen.

uit: 'Verzamelde gedichten', Rutger Kopland 2006

ok, prima

Om je beter van dienst te kunnen zijn maakt willem-twee.nl gebruik van cookies.